» Lublin

Brama Krakowska
Brama Krakowska  jest w przekonaniu wielu osób architektonicznym symbolem Lublina. Od kilkuset lat pełni funkcję głównego wejścia na Stare Miasto. Jej nazwa wywodzi się od średniowiecznego traktu, wiodącego do Krakowa. Brama jest obecnie siedzibą Muzeum Historii Miasta Lublina.

Archikatedra lubelska
Kościół pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty został wybudowany wraz z kolegium jezuickim w latach 1568-1625. Była to jedna z pierwszych barokowych budowli w Polsce. Status archikatedry nadano temu kościołowi po utworzeniu w 1805 r. diecezji lubelskiej.
W ołtarzu bocznym archikatedry znajduje się słynący łaskami obraz Matki Boskiej Płaczącej.

Wieża Trynitarska
Neogotycka wieża-dzwonnica jest najwyższym zabytkowym punktem wysokościowym Lublina. Z platformy widokowej, na wysokości 40 metrów roztacza się rozległa panorama miasta. Nazwa wieży pochodzi od zakonu oo. trynitarzy, którzy przebywali w pojezuickich zabudowaniach klasztornych, znajdujących sie w pobliżu wieży. Obecnie w jej wnętrzu mieści się Muzeum Archidiecezjalne.

Trybunał Koronny
Trybunał Koronnny dla Małopolski powołano w 1578 r. Budynek, w którym go ulokowano w Lublinie, pełnił dawniej funkcję ratusza. Gmach był kilkakrotnie przebudowywany a obecnie mieści się w nim Pałac Ślubów.

Bazylika oo. Dominikanów
Zespół kościelno-klasztorny został ufundowany przez króla Kazimierza Wielkiego. W drugiej połowie XVI wieku przekształcono kościół z gotyckiego w renesansowy. Przez wiele wieków przechowywano w bazylice relikwie Drzewa Krzyża Świętego, trzecie co do wielkości na świecie. Zostały one jednak skradzione w 1991 roku.

Zamek lubelski
Zamek lubelski był miejscem ważnych wydarzeń historycznych, np. sejmu polsko-litewskiego w 1569 roku i zaprzysiężenia unii, zwanej lubelską. Obecna zabudowa Wzgórza Zamkowego pochodzi w większości z pierwszej połowy XIX wieku. W budynkach tych mieści się Muzeum Lubelskie. Z okresu średniowiecza przetrwały jedynie baszta, zwana donżonem, kaplica pw. Trójcy Świętej i resztki tzw. Baszty Żydowskiej.

Kaplica pw. Świętej Trójcy
Niezwykłość tej średniowiecznej kaplicy wynika z połączenia architektury łacińskiego gotyku z polichromią typową dla sztuki obrządku wschodniego. Pochodzące z początku XV wieku bizantyjsko-ruskie freski zostały odkryte pod warstwą tynku dopiero pod koniec XIX wieku,a prace konserwatorskie były prowadzone prawie do końca XX wieku. Wraz z ich zakończeniem umożliwiono zwiedzanie kaplicy.